Wkrótce….

Wkrótce….

Pod naszym patronatem m.in. 

Pod naszym patronatem m.in. 

Książka w prezencie

Książka w prezencie

WSPÓŁPRACA

WSPÓŁPRACA

Duch miasta

Co widziały te zielone oczy? Skąd jest ten kot? W jakie sekrety i kłamstwa jest wtajemniczony, jakie widział niegodziwe czyny ludzi przekonanych, że nie mają żadnych świadków.

Szkatułkowa kompozycja tej opowieści to historie opowiadane przez kolejnych głównych bohaterów, pojawiających się następnie jako postaci drugo i trzecioplanowe w kolejnych nowelach, tak różnych od siebie w formie i strukturze. Historie połączone razem niczym puzzle dopowiadają i ukazują pełne abstrakcji oblicze Tokio. Miasto niezwykle opresyjne, które niczym żywy organizm – bezosobowa, samolubna ludzka istota – połączona z nią symbiotycznie współistnieje tylko dzięki jednostce. Każda opisana postać jest w pewien sposób od niego zależna, zniewolona, samotna, przygnieciona codziennym niekończącym się obowiązkiem służenia miastu, a wchłonięta w jego trzewia staje się bezwolna, zagubiona i opuszczona. /więcej/

Od miłości do … obsesji

Z czym kojarzy Wam się miłość? Ale ta sekretna, o której wiedzą tylko nieliczni. Miłość, która rodzi się pewnego dnia, całkiem przypadkowym spotkaniem, i która na kilka lat nakręca, dodaje skrzydeł, ale też zadaje ból i wypala…
Sarah Crossan, irlandzka autorka, którą polscy czytelnicy mieli okazję poznać dzięki książkom dla młodego czytelnika, tym razem proponuje coś dorosłym czytelniczkom. Tak, zdecydowanie kobietom, bo to książka o nich i dla nich. To pełna emocji powieść o romansie, który przerwała… śmierć. Wydana w 2020 roku, w oryginale nosi tytuł „Here is the Beehive”. /więcej/

F4F

Ależ mamo, jeśli chcesz zaistnieć, to musisz mieć konto na Instagramie! Facebook jest już passe. Tyle usłyszałam od młodszego syna, kiedy rozważałam wrzucanie moich dokonań kulinarnych w prywatnym profilu na FB. „Zaistnieć”? W jakim sensie? I po co? Nie no, chwalić się dopiero co upieczoną brioszką lub kilkudniowym kiszonym łososiem? Zarabiać na tym? Dostawać gratisy, lokować produkty itp. itd. Tylko za jaką cenę? Rezygnacji z życia prywatnego? Codziennych wpisów, sprawdzania zasięgów, dobierania hasztagów. Follow for follow, odpisywania na każdy komentarz i dziękowania za serduszka. Serio? Tak miałoby wyglądać moje życie? Wprawdzie w pewnym momencie poczułam wielką pokusę, jednak… Nie, nie i jeszcze raz – nie. Wystarczy mi pokazanie światu, że można coś smacznego ugotować, zrobić nienajgorsze zdjęcie i tyle. A nuż, widelec, kogoś zainspiruję. Emma wybrała inaczej. /więcej/

Kobieta z puchu i stali

Jak do tej pory nie zawiodłam się na książkach Wydawnictwa Znak. Ich propozycje lektury zawsze niosą ze sobą dużą dawkę emocji, wiedzy i poprawności językowej. Są wypełnieniem Wszechświata. Tak jest i tym razem – Autorka książki, Karolina Pasternak dokonała rzeczy niezwykłej – postać wybitnej polskiej reżyserki (o której wydawać by się mogło, że wiemy prawie wszystko) ukazała w nowej optyce literackiej. Dotarła do interesujących detali biografii, dla mnie zupełnie nieznanych, pokazała je oczami przyjaciół i znajomych.
Ten wielogłos buduje niczym sprawny rzeźbiarz postać wielowymiarową, by nie rzec, doskonałą. A na pewno spełnioną. Do tego liczne. czasem niepublikowane dotąd zdjęcia dopełniają tej literackiej całości. /więcej/

Romeo i Julia w czasach wojny

Anna to dziewczyna, z którą większość płci pięknej chciałoby się utożsamić. Atrakcyjna, młoda, ambitna. Kobieta, która wie, czego chce, wie też, jak to osiągnąć. Swoją zaradnością przynosi chlubę rodzinie oraz całej fordońskiej społeczności. Gustaw tymczasem, to tajemniczy przybysz, o którym wiemy tylko tyle, ile sam o sobie zechce powiedzieć. Równie skryty, co przystojny, jeśli wierzyć słowom bohaterki.

Cała historia podzielona jest na dwie części – teraźniejszą i przeszłą. Anna, jako już dorosła kobieta, wraca do Szczecina, by jednej z gazet opowiedzieć, kim naprawdę był Gustaw Guderian. Większa część akcji dzieje się jednak w Fordonie, nieopodal Bydgoszczy, kilkadziesiąt lat wcześniej. To tam, Łabędziówna dorastała wśród braci, sąsiadów Niemców i Żydów, plotkujących przekupek i  kochających ją rodziców i przyjaciół. /więcej/

Siła wiatru

Jestem zła. Zła na Stelara. Że napisał „Skruchę”. Dobra, jestem wkurzona w sumie nie na to, że ją napisał, ale że miejscem akcji uczynił Nowe Warpno. Nie wiem, jak wiele wiecie o tej mieścinie, ale… słuchajcie, nie jedźcie tam! Któż by przecież chciał pooddychać świeżym powietrzem w urzekających okolicznościach przyrody, w klimatycznym miejscu niedaleko granicy albo zjeść dobrą rybkę w jednej z wymienionych w powieści knajpek. Dajcie spokój – gdzie nie spojrzeć woda, woda i woda Zalewu Szczecińskiego. Same nudy. Jakiś glamping w Podgrodziu czy polanka na dzikie biwakowanie. I pusto. Szkoda czasu. /więcej/

Dom z książek

Nie pamiętam już, jak i kiedy zaczęła się moja przygoda z siostrami Brontë, nie jest to też najistotniejsze, choć w przeczytanych przeze mnie w sieci recenzjach „Profesora” tak właśnie rozpoczynają się akapity. Nie nazwałabym również „przygodą” tego, co połączyło mnie z trzema (a może jedną?) kobietami, których powieści zasłynęły na całym świecie. To jest… Fascynacja? Zauroczenie? Podziw? Tak, chyba ostatnie określenie jest najwłaściwsze, gdyż nie sposób bez należnej atencji o twórczości Brontë pisać. /więcej/

Złoty środek

„Myśl o jedzeniu jak o źródle energii. Tak przecież rzeczywiście jest: zaledwie parę miesięcy temu energia zawarta w związkach chemicznych brokułów była fotonami, które powstały w reakcjach termojądrowych na Słońcu! Znaj i szanuj jedzenie – a ono ci się odwzajemni.”
A. Beloveshkin

Stres, permanentna dekoncentracja, powszechnie gloryfikowana wielozadaniowość i zawrotne tempo życia powoduje powodują, że jedzenie stało się niechcianym przerywnikiem i stratą czasu. Andrey Beloveshkin, wykładowca i doktor nauk medycznych, w swojej książce namawia nas do przywrócenia codziennym posiłkom ich właściwego znaczenia.
W ostatnich kilkunastu latach zaobserwowaliśmy gigantyczny wzrost ludzi cierpiących z powodu chorób cywilizacyjnych, które stały się jednocześnie największym problemem w krajach rozwiniętych i rozwijających się.
Na co więc choruje współczesny człowiek i jakie są tego przyczyny?

/więcej/