Wkrótce….

Wkrótce….

Pod naszym patronatem m.in. 

Pod naszym patronatem m.in. 

Książka w prezencie

Książka w prezencie

WSPÓŁPRACA

WSPÓŁPRACA

Wciśnij STOP na pilocie

Skrajnie.Mylne.SygnalyBrigitty nie wyróżnia nic spośród innych kobiet. Włoszka, właścicielka kota o imieniu Luca, od przeszło dziesięciu lat pracuje w kancelarii podatkowej mecenasa Borchiego. Jej przyjaciółki, powierniczki i życiowe doradczynie, to cyniczna, bezkompromisowa, będąca w związku z alkoholikiem Marta i naiwna, słodka, wyrozumiała Laura, która w wieku dziewiętnastu lat zaszła w ciążę (niestety ojciec dziecka nie był gotowy na poważny związek i uciekł).
Zatem czemu akurat Bri jest główną bohaterką powieści Skrajnie Mylne Sygnały Federica Bosco? Przecież jej przyjaciółki są barwniejszymi postaciami, z bardziej skomplikowanymi życiorysami i doświadczonymi przez los. Nic bardziej mylnego. /więcej/

Jak rewolucja zjada swoje dzieci, czyli nigdy nie wierz politykom

kazdy zostałMłodzi ludzie są żądni ideałów i biało-czarnego świata. Nie uznają skali szarości i chcą kontestować to co osiągnęły poprzednie pokolenia. Ich ślepa i naiwna wiara była wielokrotnie w historii ludzkości wystawiona na ciężka próbę. Jedną z takich konfrontacji przedstawia Piotr Nesterowicz w swojej książce „Każdy został człowiekiem”, gdzie opisuje losy ludzi, których młodość przypadła na lata 50-te i 60-te XX w. i zderzenie z prawdziwym życiem bez okładki ideologii i magmy nowomowy.

Historię rozpoczyna granicząca z obłędem chęć nobilitowania dzieci wiejskich i z rodzin robotniczych, która skutecznie uniemożliwiała ukończenie ścieżki edukacyjnej uczniom rzeczywiście pracowitym i zdolnym. Przeszkodą w dostaniu się na wymarzone studia mógł stać się źle wypełniony formularz rodzinny czy głośno wypowiedziana uwaga o bezsensowności ideologicznych zebrań. /więcej/

Wielka przyjaźń

male życie„Przyjaźń oznacza bycie świadkiem dręczących nieszczęść przyjaciela, długich okresów nudy i rzadkich triumfów. To przywilej bycia przy drugiej osobie w jej najtrudniejszych chwilach i świadomość, że samemu też można się przy niej poczuć podle.”

Czy prawdą jest, że to więzy krwi są najsilniejszym łącznikiem między ludźmi? W takim razie czym jest przyjaźń, czy między nią a miłością można postawić znak równości? Co jest miarą prawdziwej przyjaźni? Można ją zwizualizować jako linię prostą, czy raczej opadającą i wznoszącą się sinusoidę? Czy mimo wad, fanaberii, chwilowej lub dłuższej ciszy mamy pewność, że przyjaciel będzie trwał przy nas po wsze czasy? /więcej/

Gdy przeszłość nie jest miłym wspomnieniem

kobieta_mezczyznaOdkrywanie pisarzy wywodzących się ze Szczecina, piszących i biorących udział w życiu kulturalnym miasta, w którym mieszkam niemal od urodzenia, jest dla mnie wyjątkową przygodą. Bardzo lubię sięgać po książki, których akcja rozgrywa się w Szczecinie lub te, które nawiązują do historii i jego mieszkańców. Ale przyjemność i ciekawość to podwójna, gdy znajduję autorkę – rówieśniczkę, do tego mieszkającą prawie za miedzą, kilka ulic dalej od mojego domu. Nie mogłam nie spróbować. I tak oto spędziłam dobre chwile z powieścią obyczajową, po trosze społeczną, ściśle zakorzenioną w Szczecinie, pod intrygującym tytułem: „Kobieta/Mężczyzna. Niepotrzebne skreślić”. Jej autorką jest Anna Kaniecka – Mazurek, posiadająca w swym dorobku recenzje, artykuły, eseje i wywiady publikowane w prasie literackiej, codziennej oraz w „Zeszytach Żeglarskich”. Ponadto żeglarka i była właścicielka księgarni artystycznej, która obie pasje z powodzeniem umieściła w świecie debiutanckiej powieści. /więcej/

Przeżyła, by opowiedzieć

dziecko wojnyWojna w byłej Jugosławii to temat, który chętnie wykorzystywany jest w filmach i książkach.  Czasami  nadużywany, a epatowanie przez twórców bestialstwem np. ustaszy, czetników i innych grup etnicznych chcących zawłaszczyć terytorium rozpadającego się państwa sprawia, że czytelnikowi/widzowi brakuje już empatii w odbiorze.  Najnowsza powieść chorwackiej pisarki Sary Nović to jeszcze jeden głos opowiadający o etnicznych czystkach na Bałkanach. Głos smutny, ale wyważony, bardziej poruszający, gdyż wojnę widzimy oczami  dziecka – dziesięcioletniej Any, mieszkanki Zagrzebia.
Dla tej dziewczynki, pełnej radości życia, psocącej w szkole i na podwórku wraz ze swoim kolegą Luką, wojna pojawia się nagle i odbiera całe dzieciństwo. Jak mówi w książce „Wojna zaczęła się od paczki papierosów, gdy pewnego dnia pan w kiosku kazał jej się opowiedzieć, czy chce kupić papierosy serbskie czy chorwackie?”. Dziecko nie znało odpowiedzi, bo dorośli nie wtajemniczyli jej jeszcze w świat polityki. A później jest już tylko strach. Wraz ze śmiercią rodziców pryska niczym bańka mydlana bezpieczeństwo, pozostaje konieczność dbania o swoje przeżycie.  Trauma, której doświadcza na własnej skórze i bezmiar okrucieństwa,  którego jest świadkiem, całkowicie ją zmieniają. Zabierają jej ufność i radość życia. /więcej/

Ballada o otchłani

BalladaodrobnymkarciarzuNieczęsto zdarza się, że narracja niemal natychmiast przenosi czytelnika do miejsca akcji powieści. Jeszcze rzadziej udaje się to pisarzowi zrobić przy użyciu minimum środków. Ballada o drobnym karciarzu bez zbędnych opisów wprowadza do wypełnionej przepychem, a jednocześnie mrocznej atmosfery kasyn w chińskim Makau, do świata hazardu. Czytelnik wchodzi do świątyni gry za „lordem” Doyle, który uprzedza: „każdy wie, że nie jesteś prawdziwym graczem, dopóki w głębi duszy nie wolisz przegrywać”.

A dalej – toczy się tak, jak można się spodziewać. Raz wygrana, raz przegrana, powtarzalność ruchów i szczęście albo pech. A mimo to nie można poczuć znużenia tą opowieścią. Ważną rolę odgrywa w Balladzie pojęcie szczęścia właśnie i zderzenie dwóch cywilizacji – cynicznej zachodniej i przesądnej wschodniej, która szczęścia i fatum boi się tak samo, jak duchów. /więcej/

Tych listów nie da się zapomnieć…

listy niezapomniane 2Są zabawne albo smutne, długie albo krótkie, piękne albo zwyczajnie interesujące – dzieła i dziełka sztuki epistolograficznej zebrane przez Shauna Ushera w tomie „Listy niezapomniane.Tom II”.

Autor tej książki wybrał i opracował 124 listy, które dają nam wgląd w świat myśli, uczuć, zdarzeń ich autorów. Mamy więc na przykład list prezydenta Abrahama Lincolna do dwudziestokilkuletniej córki jego przyjaciela, który zginął na wojnie. Po śmierci ojca dziewczyna zapadła na depresję, a Lincoln próbuje ją pocieszyć. „W tym ponurym świecie smutek nawiedza każdego, lecz młodych przyprawia o szczególny ból, atakuje ich, gdy są nań nieprzygotowani. Starsi wiedzą już, że należy się go spodziewać w każdej chwili.” – pisze prezydent do młodej dziewczyny. /więcej/

I ja odpuszczam tobie grzechy…

swieto trąbekZula – teatrolożka, wychowana przez byłego więźnia Auschwitz, czyli swojego dziadka jest główną bohaterką książki Marty Masady. Kobieta jest rozdarta między Warszawą, Nowym Yorkiem i Tel Awiwem – nigdzie nie może zagrzać dłużej miejsca, ale nie przeszkadza jej to w poszukiwaniu prawdziwej miłości, do której dąży wdając się w najliczniejsze i najróżniejsze romanse.

Bohaterka nieustannie walczy – niczym żołnierz na wojnie – o siebie, swoje szczęście i o Żydów. Albowiem to właśnie żydostwo jest jednym z wielu wątków poruszanych przez Masadę. Autorka pokazuje nowe spojrzenie na relacje polsko – żydowskie. Ale przecież Zula dorasta w otoczeniu historii o Holokauście, pochłania relacje dziadka, jego wspomnienia i w efekcie zaczyna czuć się winna za przeszłość, której nie przeżyła i zaczyna adorować wszystkich, którzy stracili życie w obozie. Jest przekonana, że ludzie tacy jak ona, nie powinni żyć lekko i przyjemnie. I właśnie tak żyje kobieta. Choć ma stabilną sytuację zawodową, dużo pieniędzy, wdzięku i jest niezależna, to płacze z powodu braku bliskości i miłości. /więcej/