Wkrótce….

Wkrótce….

Pod naszym patronatem m.in. 

Pod naszym patronatem m.in. 

Książka w prezencie

Książka w prezencie

WSPÓŁPRACA

WSPÓŁPRACA

Idiota idiocie nierówny

Idiota-500Dostojewski zabiera nas do swojego kraju, do Rosji, gdzie toczą się losy tytułowego Idioty. Ową postacią jest książę Lew Nikołajewicz Myszkin, który właśnie wraca z kuracji w Szwajcarii. Niestety książę pozbawiony jest jakichkolwiek środków do życia i jego jedyną myślą, jest odnalezienie swej bardzo odległej ,,krewnej’’, generałowej Jepanczyn. Kobieta, wraz ze swoimi trzema córkami oraz mężem postanawia pomóc bohaterowi, który swoją męczeńską postawą (niczym sam Chrystus), dobrodusznością i prostolijnością budzi w generałowej matczyne odczucia.

I właśnie w tym momencie rodzi się pytanie: Jak to jest możliwe, że książę nie pragnie bogactwa, nie unosi się w gniewie i pokornie przyjmuje wszystkie nieszczęścia, które na niego spadają? Czy robi to, bo jest święcie przekonany, że miłość i dobro zawsze zwyciężą? Czy może jest to misternie uknuty plan, który ma na celu przyniesienie korzyści zarówno majątkowych, jak i ekonomicznych?

W pierwszym momencie, gdy poznajemy Myszkina, mamy wrażenie, że na drugie pytanie należy odpowiedzieć twierdząco. Jednakże z każdą kolejną stroną, każdą kolejną wypowiedzią księcia, zauważamy, że jest on niezwykle inteligentny, mądry, obyty oraz jest doskonałym obserwatorem i interpretatorem ludzkich charakterów. Obnaża ich najciemniejsze strony, przy czym robi to tak umiejętnie i z tak ogromnym taktem, że zdemaskowana osoba odczuwa ulgę, że może odsłonić swoje prawdziwe ,,ja’’.

Zachwycać się można również nad dwoma postaciami heroin – Nastazji Filipownej i Agłai Iwanownej. Kobiety są całkowicie różne od siebie. Pierwsza kreuje się na osobę zimną, pozbawioną wszelakich uczuć, a tak naprawdę jest dobra i szlachetna, jednakże przez plotki na swój temat, ukrywa swoje prawdziwe oblicze.
Druga zaś jest osóbką wyrachowaną, dobrą, mającą świadomość swego niezmiernego piękna. Dwie kobiety, dwa uczucia, czy którejś z nich uda się podbić serce księcia z wzajemnością?

Dostojewski dopracował w najdrobniejszym szczególe kreacje swoich bohaterów oraz ich perypetie. Trzeba bardzo dokładnie i w pełnym skupieniu czytać kolejne strony rosyjskiego majstersztyku, albowiem chwila nieuwagi grozi zgubieniem wątku. Pisarz nie boi się knuć kolejnych intryg, ponieważ to właśnie one ukazują dwulicowość i interesowność kolejnych bohaterów. Ponadto powodują przetasowania i zmiany w ich hierarchiach wartości.

“Idiota” jest dziełem, które nie traci na swej wartości i autentyczności z biegiem lat. Problemy poruszane w powieści, są po dziś dzień aktualne i podejrzewam, że pozostaną takie przez kolejne dekady.

Marta Wiśniewska

Fiodor Dostojewski, Idiota,Wydawnictwo mg,2016r.,649 stron

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>