SOBOTA – 9 września 2023

SOBOTA – 9 września 2023

Pod naszym patronatem m.in. 

Pod naszym patronatem m.in. 

Książka w prezencie

Książka w prezencie

WSPÓŁPRACA

WSPÓŁPRACA

Każde zwierzę ma swoją tajemnicę

Jak kolorowy i tajemniczy jest świat zwierząt przekonamy się czytając tę książkę. To fascynujący przewodnik po świecie naszych braci mniejszych, tych które biegają, pływają, fruwają. Przykłady, przykłady, przykłady – takie nagromadzenie przypadków zwierzęcych (co za wiedza Autora!), że laik z wolna traci rozeznanie. Rozdziały są różnorakie tematycznie np. Jak zwierzęta żyją w stresie? Zwierzęta szanują wiek, Przyrodolecznictwo wśród zwierząt, W salonie kosmetycznym zwierząt, Brzuchacze nie żyją długo, Przyjaźń ze śmiertelnym wrogiem, Zwierzęta lepiej przewidują pogodę czy Zwierzęce formy grzecznościowe. Tę książkę należy zatem czytać powoli, powracając do niektórych rozdziałów. Delektowanie się „Regułą przetrwania” jest wskazane, by pójść tropem gawędziarza Droeschera i przyswajać wiedzę.

Co mnie najbardziej urzekło i co zapewne zapamiętam długo? Otóż piękny przykład starości wśród zwierząt. Pozwolę sobie zacytować fragment o starym szympansie żyjącym w równikowej puszczy Zairu.
„Fizycznie było dość zgrzybiałe. Nie mogło już wdrapywać się na drzewa. Korzystało jednak w stadzie z wielu przywilejów zastrzeżonych sędziwym współplemieńcom: żaden z młodszych i znacznie silniejszych samców nie atakował go ani nie odpychał na bok. Gdy Matuzalem – tak nazwał go obserwator – nie mógł sam sobie zerwać owoców z drzewa, wyciągał tylko żebraczym gestem rękę do jednego z kolegów, który akurat smacznie coś zajadał, a ten natychmiast mu odstępował część pokarmu. Wydaje się nawet, że szpakowate włosy na głowie są wśród szympansów symbolem czcigodności, czynnikiem wyzwalającym dowody szacunku. Pozostaje się zatem zapytać, dlaczego wśród ludzi tak mało się składa dowodów uznania starzejącym się osobom – wręcz przeciwnie, niż dzieje się to wśród dziko żyjących lwów, słoni, pawianów Anubis, centrocerkusów, kanarków, szympansów i wielu innych. Odpowiedzi udzielają nam pawiany ze skalistego wybiegu w ogrodzie zoologicznym. Tutaj prowodyr nie musi nigdy pod groźbą utraty życia bronić swych podopiecznych przed wrogiem. Tutaj nigdy nie musi w chwilach największej grozy spośród bogactw swego doświadczenia wyczarowywać zbawczych rozwiązań. Tutaj przywódca wyłącznie wymaga, panuje, gnęb, nic jednocześnie nie czyniąc dla dobra wspólnoty. Łatwo więc go w każdej chwili zastąpić którymkolwiek z młodych osiłków, co też istotnie raz po raz się wydarza przy każdej nadarzającej się sytuacji. W ogrodzie zoologicznym wśród małp występuje więc takie samo lekceważenie starszego wieku, jakie pokutuje w głowach wielu ludzi nieświadomych rzeczy. Ale też i sytuacja jest tu całkiem nienaturalna. Przez „samoudomowienie” człowiek wprowadził się w sytuację, którą można śmiało do tego porównać”. I niech ten przykład stanie się tematem do rozmyślań dla homo sapiens.

EKa

Vitus B. Droescher , Reguła przetrwania. Jak zwierzęta radzą sobie z niebezpieczeństwami, tłumaczenie Anna Danuta Tauszyńska, wydawnictwo Prószyński i S-ka, Warszawa 2018

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>