Wkrótce….

Wkrótce….

Pod naszym patronatem m.in. 

Pod naszym patronatem m.in. 

Książka w prezencie

Książka w prezencie

WSPÓŁPRACA

WSPÓŁPRACA

Rozmowy młodej polski…

Sięgając po książkę Wasilewskiego miałem mieszane uczucia. Intrygował mnie pomysł autora, ale obawiałem się, że może on okazać się klapą. Rozmowy młodej polski… to, jak czytamy w notce na tylnej okładce, „pierwsza prawdziwa powieść hip-hopowa”.

Książka ta to rozmowa młodych chłopaków, którzy w przyszłości chcą zostać wielkimi raperami. Inspiracją dla nich są inni członkowie tej subkultury i celebryci związani ze środowiskiem muzyki hip-hopowej. Co jest dla nich najważniejsze? Co kształtuje ich tożsamość? To, co powierzchownie obserwują, czyli marihuana, alkohol, papierosy i oczywiście rymy.

Najważniejsza jest chyba jednak forma dialogu i hiperbolizowany język, którym posługują się książkowi „ziomale”. Autor wykorzystuje charakterystyczne dla tej grupy słownictwo slangowe, nie zapominając o licznych wulgaryzmach, którymi się posługują. Wasilewski wprowadza także liczne onomatopeje. Wszystko to wpływa na realność bohaterów i ich problemów. Z jednej strony buduje to komizm, z drugiej zaś dramat osób posiadających złe wzorce.

Całość utworu składa się z gagów związanych z problemami „ziomali”. Są to np. sytuacje, gdy zapomnieli jak rozwinąć skrót ch.w.d.p. (w ich mniemaniu najważniejszy element kultury hip-hopowej) lub jak zaradzić gastrofazie. Miejscem akcji jest osiedlowa ławeczka. Czy nie przypomina nam to czegoś?

Skąd więc tytuł odnoszący się do epoki literackiej, o której każdy z nas uczył się w szkole? Jest to swoista równoważnia, ale i coś, co może nas uspokoić. Często skostniałe szablony szkolne nie mówią o rzeczywistych problemach. Jakie były w Młodej Polsce? Tzw. cyganeria artystyczna często spotykała się, by używać alkoholu, opium i eteru. Często zapominali o sztuce, dla której się spotykali. Podobnie dzieje się w przypadku naszych „ziomali”.

„Rozmowy młodej polski…” serdecznie polecam uwadze czytelnika. Dostrzeżemy w nich problemy dzisiejszej młodzieży, ale i szczerze pośmiejemy dzięki sposobowi, w jaki tę historię przedstawił nam Andrzej Wasilewski.

Andrzej Wasilewski (ur. 1980) – pisarz, filozof, literaturoznawca. Zajmuje się teorią literatury Stanisława Lema. Mieszka w Paryżu.

Krzysztof Lichtblau

Andrzej Wasilewski, Rozmowy młodej polski w latach dwa tysiące coś tam dwa tysiące coś, Wydawnictwo FORMA, 2012, seria KWADRAT

Recenzja ukazała się w numerze 10/2012 magazynu Szczecin in Progress.

 

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>